İlk Adım Ayakkabısı

Dünya, yeni yılla birlikte günlüğünde yepyeni bir sayfa açtı ve senaryosunu yazmaya başladı. Satır satır yaşanacak. Büyük bir merakla ve iştahla tüketilecek.

İnsanların bir kısmı, yaramaz çocuklar gibi sayfaları teker teker karalayıp sonra buruşturarak bir kenara fırlatacaklar, diğer kısmı ise bu yeni sayfaları özenle okuyup, kenarlarına kendilerince notlar ekleyerek düzenli bir şekilde diğer sayfalarla birleştirecekler. Uzun yıllar sonra birilerinin elinde zevkle okunacak ciltli bir kitap, diğerlerinin elinde ise buruşturulmuş son kâğıtla tükenmiş boya kalacak.
Her insanda bazen hayatı sıfırlama ihtiyacı olur. Gözlerini kapatırsın, “En başa dönsem ve her şeye yeniden başlasam” dersin. Okulda bir dönem yatağımın başucunda bir yazı asılıydı. “Bugün bundan sonraki hayatımın ilk günü” diye başlıyordu. Hayatı sıfırlama ihtiyacını bir nebze tatmin eden bir cümleydi.
Geçmişi sevabıyla günahıyla arkada bırakmak, ileriye daha enerjik, umutla bakabilmek için yılbaşı önemli fırsatlardan biri. Herkesin aynı anda umuda yoğunlaşması büyük bir güç doğurur aslında. İnsanlar, toplumlar kendilerini sorgular ve bir yılın muhasebesini çıkarırlar. Oturur, inceler ve sonra rafa kaldırırlar, eski yılların muhasebe defterlerinin tam yanına. İnsan bireysel olarak ve dürüstçe bunu yapabilse keşke, ama çoğu insan aynadan korkar.
Üç sene evveline kadar her sene, günlüklerimin arkasına yeni yıl listesi yapardım. Bir sene içinde yapılacaklar listesi. Kiminde Japonca öğrenmek olurdu, kiminde 100 kitap okumak. Döneme, ruh halime ve hayat şartlarıma göre içeriği değişirdi listenin. Sonra da bir önceki yılın listesine bakar, yapabildiklerimi işaretlerdim. Bu beni çok eğlendirirdi aslında.
Bu sene Kayra için yepyeniydi çünkü ilkti ve birlikte onun listesini hazırladık. O söyledi, ben yazdım: Emeklenecek, yürünecek, diş çıkarılacak, bir iki kelime söylenip anne ve baba mutlu edilecek, bebeklerle, özellikle Ada’yla daha iyi geçinilecek, kilo alınacak ve boy uzayacak, oyun okuluna daha düzenli gidilecek, her şey ağza sokulmayacak, annemin aldığı komik kitapların resimlerine daha dikkatli bakılacak. Son olarak da “bu dünya insanlar için daha güzel bir hâle getirilecek.”
Yeni yılın ilk gününde Kayra’ya ilk adım ayakkabısı aldık. Aylardır her gün bıkmadan, usanmadan evire çevire incelediği, kimi zaman ağzına alıp tadına baktığı ayaklarının ne işe yaradığını keşfetmek üzere şu aralar. Hazır olduğu zaman da hayata ilk adımını atacak. “Hayata ilk adım” ne kadar heyecan verici!
Bir gün markette görevli kızlardan biri Kayra’ya baktı, “Keşke onun yerinde olsaydım” dedi. “Onun işi seninkinden zor, bence pek heveslenme, büyümek çok zor, çok” dedim.
Kayra hayatının sıfırında ve ilk beş yılda bütün hayatı boyunca öğreneceğinden daha fazla bilgi öğrenmek zorunda. Bu pencereden bakınca, her sabah hayatı ilk güne çevirmek biraz acımasızca geliyor. Oysa hayat bir önceki günle tamam oluyor. Dünya, günlüğünü biriktirerek tamamlıyor.
Yeni yıl. Bu seferki Kayra’nın ve ilk yeni yılını yaşayacak bebeklerin olsun. Çünkü onlar başuçlarında duran minicik ilk ayakkabıları ile bir an önce hayata yürümek için sabırsızlanıyorlar. Ben inanıyorum ki onların hayata yürümesiyle dünya şu andakinden çok daha güzel bir hâle dönüşecek. Sadece ellerinden tutmamız yeterli. Onlar ne yapacaklarını çok iyi biliyorlar.

“İlk Adım Ayakkabısı” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir