By By Toyss :((

 Geçmişe biraz ara verip bugünden devam edelim. Gerçi bugün pek canım yazmak da istemiyor ama ilk günden işi savsaklamak istemiyorum.Çok fazlada kendimi kasmak istemiyorum çünkü benim en güzel yaptığım işlerden biri hobilerimi fobiye dönüştürmektir.Bir işe eğlenmek için başlarım sonrada o işin en iyisini yapmalıyım diye kısa bir sürede  canını çıkarırım sonrada ya sıkılır ya yorulurum. Bu işinde bu hale gelmesini istemediğim için sakin sakin gitmek en iyisi.
 Bugün bebeğimle kreşe gittik. Aslında kreş de demek yanlış Azerice Bahçeye gittik.Dünyada Gymboree diye bir eğitim kurumu var. Baküde de  şubesi var.Geçen hafta deneme dersine gittik,  Kayra çok sevdi. Herşeyi çok dikkatle izledi, hiç huzursuz olmadı ki uykusu olmasına rağmen.Yaz sezonu sadece müzikli oyun dersi.Ders ingilizce,  şarkılar söyleniyor,tüller,  ziller değişik tarzda müzikler. Bebekler annelerin kucağında hopluyor zıplıyor birbirini inceliyor,  en komiği de bu sanırım:)Kayranın eline verdiğimiz zilleri, çıngırakları çok zor aldık,  birinde de ağladı vermek istemedi.

  Aileleriyle birlikte olan insanların bebekleri,  kalabalık ortamlarda büyüyor. Sık görmese bile yine de bebekler o sevgiyi hissediyor. Mıncıklanıyor, şımartılıyor ama bizim gibi uzaklarda yaşayanlar için durum farklı. Biz bir haftadır Kayrayla beraberiz, evden çıkmıyoruz.  Pazar günü babamız dışarı çıkardı, hava bulanınca arabadan inmeden eve  geldik tekrar. Bunun için bu oyun dersi bizim için çok önemli.Hem benim içinde değişiklik oluyor hem de eğleniyoruz oğluşumla birlikte.Eylülde asıl gurup başlayacakmış o daha güzel oluyormuş sanırım , sabırsızlıkla bekliyoruz.Kayraya en çok güldüğüm an elinden oyuncak alınıp da by by toyss dedikten sonra hocaanın arkasından  gözlerini ayırmadan baakışı :)Dili olsa çok şey söyleyecekte kıza:)

  Ayrıca bugün babamızda akşam yürüyüşe çıkardı bizi ama Kayra siteden çıkar çıkmaz uyudu:)En azından hava aldı.

  Şu aralar Mehmet Öz ve Mıchael Roizen’in ‘Siz Çocuğunuzu Büyütürken ‘diye bir kitabı var elimde.Seri bir şekilde okuyamasam da çok eğlenceli, hoşuma gitti.

” Çocukların beyninin her şeyi sünger gibi emdiğini duymuşsunuzdur.Yani, olabildiğince bulaşık çıkarın.Sözcükleri, sesleri, tatları, renkleri, biçimleri, kokuları, tüm dünyayı döküp saçın! ”

Kayranın Yolculuğu

  Yıllarca aşık olmadan evlenmem dedim.Birisi var dedim beni arıyor onu bekliyorum gelecek.Bana kimse inanmadı.Eşimle ilk karşılaştığımız zamanda işte dedim geldi.O benim diğer yarım, şimdi tamam olduk dedim ama yanılmışım tamam olmamışız bunu 2 yıl sonra anladık tabi.Hastaneye gittik kulak burun boğaz bölümüne kontrolden geçmek için.bu arada sıramızın gelmesini beklerken de baktım karşımda laboratuar var aşkım gel dedim beklerken bi kan verelim test yaptıralım gebelik testi.aslında şüphelenmemizi gerektirecek bir şey yoktu ama o anda kulağıma bi sesler geldi sanki.Aşkım da  ikilemedi ‘olur’ dedi. Biz kanı verdik, kontrole girdik. o arada oyalandık ve sonucu aldık.ilk önce  Aşkım baktı anlayamadık derken ben elimde sonuç ortada koşturuyorum biri bunu söylesin bana:)böylece Kayranın karnımda iki haftalık olduğunu öğrendik.İnanılmazdı o an.gittik bir pembe bir mavi iki patik aldık.akşamda ailelerimizi yemeğe götürerek patikleri verdik.Herkes inanılmaz mutluydu.
  Biz planladığımız gibi ege turumuza başladık.3000 km 20 gün.muhteşem bir tatildi. Kayra her şeyin tadını alsın diye tabi ben nerenin neyi ünlüyse mutlaka yedim.20 günde de 3 kg alarak döndüm.Sonra Baküye evimize geldik.İki ay kadar bulantılarım sürdü ama çok ciddi bir problem hiç yaşamadık ve rüya gibi bir hamilelik geçirdik.Haftanın iki günü hamile kursuna gittik oğlumla.sporumuzu yaptık meditasyonumuzu yaptık,sonra derslerimizi aldık,biyolojik yapıdan, bebek bakımından, psikoloğa kadar.diğer 3 günde normal sporuma gittim son haftaya kadar.Bu arada rusça derslerime devam ediyordum..Kayranın karnımda duyduğunu biliyordum. Onun da ben ne yaparsam yaptığına,bilginin genetiğe geçtiğine ve bebeğin  genetik yapısı oluşurken hamilelikte annenin ilgilendiği şeylerin çok önemli olduğuna inanıyorum.Tabi gelecek zaman bize bunların etkili olup olmadığını gösterecek:) Bu arada da tezhip derslerim devam ediyordu kayraya müzik dinletmeyi de unutmadım tabi.Rüya gibi bir hamilelik geçirdik tabi bunda aşkımın hakkını vermek lazım o aklımın ermediği sabrının da.39.haftada kayra geldi.biz normal doğuma hazırlamıştık ama kayra bize şaka yaptı.korkuttu bizi.Acil sezeryana girmek zorunda kaldık.Annemin bileti iki gün sonraydı ve yetişemedi.arkadaşlarımız vardı yanımızda.Eşimi doğuma almadılar.O zamanlar biraz zor geçti ve aylarca da etkisinden kurtulamadım.Benim hayallerim planlarım çok farklıydı.eşim yanımızda olacaktı.Fotoğraflar çekilecekti,ilk doğduğu an videosu çekilecekti.Herşey kafamda planlıydı ama hiçbiri olmadı.kayranın kıyafetlerini bile zor aldırdık yukarı.Hatta oğluşumun şapkasını takmamışlar o anda kimin olduğunu bilmediğimiz bir kız şapkası takmışlar oğluma ve ilk fotoğrafları da öyle çıkmış.büyüyünce bize çok kızacak ki benim gibi her an elinde fotoğraf makinesiyle gezen bir anne için utanç verici bir durum.

      Ama ne olursa olsun  yanımda inanılmaz güzel bir melek yatıyordu.Akşam eşimi aldılar yanımıza ve kayra ilk defa babasına gözlerini açtı baktı ve kapattı.iki gün boyunca da bir daha  gözlerini açmadı.

Kayra dünyamıza evimize hayatımıza hoşgeldi.

Biz Geldik

  Merhabalar efendimmm
Biz geldik ,biz kimiz? 5 aylık oğlum kayra ve ben.
Bloglarla yeni tanışmış biri olmama rağmen benimde kesinlikle bloğum olmalı diye düşündüm.Neden çünkü anlatacak çok şeyim var,paylaşacak çok şeyim var,öğrenecek çok şeyim var, birilerine faydalı olacağını düşündüğüm de bir iki kırıntı bilgim var,oğlum için geleceğe yazmam gereken mektuplarım var,fikirlerimi derlemek adına yazdığım, bir iki denemem var paylaşabileceğim,fotoğraflarım var severek çektiğim,yani sonuç olarak hayata dair söylemek istediğim kelimelerim var.
    Önce fikir oluştu hadi dedim, bloğumu yarım saatte oluşturdum ama gerisi gelmedi.Nereden başlamam gerektiğini bilemedim.Dedim ki bir iki örneğe bakayım insanlar neler yapmış.Kapağı bir kaldırdım ki ohooo ben çok cahil kalmışım, millet uçmuş.Sadece anne-bebek konulu aşağı yukarı 200-300 blog buldum, taradım.Onları görünce daha çok kafam karıştı.Nereden başlayacağımı bilemedim, çünkü paylaşmak istediğim o kadar çok şey var ki..Aşkım dedi ki ilk adımını bi at bakalım neler olacak.Oradan da gazı alınca düşündüm ben bu bloğu düşüncelerimi paylaşmak için açmıyor muyum o zaman ilk olarak şu andaki duygularımla başlayım.
      Kafamda şu anda belirlediğim bir sistem yok kendimi akışa bırakmak istiyorum ve yavaş yavaş günlük yazılar paylaşarak başlamak istiyorum.Umarım uzun vadede ortaya güzel bir şeyler çıkar.