IMG_0380

Aksilik Perisi Bizimle Tatilde

Uzun zamandır hayal ettiğimiz tatilin orta yerinde, Akdeniz ve Egenin öpüştüğü Datça’nın, herkeslerden kaçıp dağların arkasına saklandığı köyü Mesudiyedeyiz. Kayra doğmadan önce genelde gezi tatillerini tercih ederdik. Kısa sürede hızlı hareket eder, çok yer gezerdik. Fakat bu tatilin adı Kayra’nın su tatili hatta tuzlu su tatili. Bizim tatillerimiz farklı ve eğlenceli olur. Şimdilik bu da diğerlerini aratmayacak kadar hareketli geçiyor. Anlatacak, yazacak, paylaşacak o kadar çok şey var ki. Kimi komik, kimi ilginç, kimi romantik, kimi heyecan verici bir çok detay. İnsanlar, doğa, yemekler, fotoğraf, ve hepsinin göbeğinde tabi ki Kayra. Bu onun ilk deniz tatili. Bu tatilin başlıca nedenlerinden biri ise oğluşki’nin su fobisini yenebilmek. Şimdilik fena ilerlemiyoruz ama bakalım ilerde neler olacak.

Sanırım anlatmaya karar anından itibaren peşimizi bırakmayan aksilik perisi ile başlayabiliriz. Tatil tarihimiz ve süresi eşimin işine bağlı olduğu için ona defalarca,  en az 3 gün önceden bana haber vermesini rica ettim ama ne yazık ki bu mümkün olmadı ve çıkış saatimizi sadece 24 saat önce öğrenebildim. Eskiden olsa hazırlanmak için bir saat bile yeterliydi bana ama şu an itibariyle, bir bebekle, iki aylık bir yolculuk için, en az üç güne ihtiyacım var. Fakat şartlar bu durumu bizim için lüksten saydı. Olsun hiç önemli değil, biz hallederiz, yeter ki biran önce  çıkalım diye kendimi teselli etmekten başka çarem de yoktu.

Öyle böyle derken biz sabah beşteki İstanbul uçağına geç kaldık. Gece toparlanmaya dalmışım kafamı kaldırdığımda saat 3.15, her şey daha ortada ve Hakan uyuyordu. Anında bir alarm çığlığıyla birlikte ikimiz iki taraftan, gidecek diye ortaya yığdığım her şeyi bulduğumuz valizlere, çantalara bastık ve itiş kakış fermuarları kapattık. Kayraya elime geçen tulumu giydirdiğim gibi bebek arabasına attım. Garibim o da gecenin bir yarısı neye uğradığını şaşırdı. İnanması zor ama biz 15 dk içerisinde her şeyi topladık ve evden çıktık. Tabi buna toplanmak denirse. Bu arada da günlük trafikte taksiyle 35 dk da ulaştığım yerlere sadece 3 dk da gidilebilindiğini öğrendim. Seri bir koşturmaca ile uçağa son yolcular olarak yetişmeyi başardık. Uçağa kendimizi attığımızda savaştan çıkmış gibiydik.

2.5 saatlik uçak yolculuğundan sonra İstanbul’a indik. Birkaç saat sonra dalaman uçağına binmemiz gerekiyordu. Biletlerimizi kontrol ettiğimizde yerlerimizin yanlış olduğunu fark ettik. Evet bizim aksilik perisi mesaideydi hala. Biletleri düzelttirdik ve başımıza geleceklerden habersiz olarak uçağa bindik. İndiğimizde ise valizlerimiz çoktan kayıplara karışmıştı. İşte böylece bizim tatilimiz başladı ben, aşkım, Oğluşki ve tabi ki aksilik perisi ile birlikte.

Düştük valizlerin peşine. Elimizi telefonlara attık ama Hakan o telaşla Türkiye hattını Bakü de unutmuş. Benim hattım ise aylardır kullanılmadığı için kapanmış. Kontur alalım dedik Hakan’ın banka kartında sorun çıktı, ben de kartımı Bakü de unutmuşum. THY kayıp ofisinde epey bir zaman geçirip formlarımızı doldurduktan sonra, nerede olduğu dahi bilinemeyen valizlerimizin bulunup kaldığımız adrese gönderilmesini ümit ederek havaalanından çıktık. Kapıda kiraladığımız aracın şoförü bekliyordu. Adam yolda soruyor Nereye abi? Datça’ya. daha önce geldiniz mi? Hayır. Tüh ya oranın yolu kötü keşke başka bir yere gitseydiniz. Zaten Kayra’nın ki de dahil olmak üzere valizler kayıp, el çantamda ne olup olmadığından haberim yok, ortada olanı tıkıştırdım çıktım, iki uçak aktarması ile dünyanın bir ucundan gelmişim tatil diye, adamın dediğine bak. Gülsem mi Ağlasam mı bilinmezlerdeyim.

Şoförü bıraktık, arabanın işlemlerini yaptık Hakan eline anahtarı aldı, eee dedi Datça ne tarafta?  Sonradan çok güldük bu sahneye. Aksilik perisi ile tatil epey zormuş. Allahtan Kayra sakin ve uyumlu bir bebek. Anne babasının macera ruhuna da alışık olduğu için pek sorun çıkarmıyor.

Sonunda elimizi kolumuzu sallaya sallaya Dalaman’dan Datça-Mesudiye köyüne doğru yola çıktık.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir