IMG_1425

Hayata Bir Ters, Bir Düz

Çoğu zaman hayat o kadar gürültülü akar ki, zamanla uyum sağlarsın kargaşa yaşama.  Zaman gelir de ortalık birden bire sessizlik kokarsa da, şaşırıverirsin o anda. Çoğu zaman sessizliğin hayır alâmetlerini soruşturasın gelir. Sanki bugüne kadar ters giden kargaşa değilmiş gibi, huzurun yönü sorgulanır. “Fırtınadan önceki sessizlik” damgası yapıştırılır zamana. Oysa hayatın düzü huzur, sessizlik,  sakinlik.

Eller ulaşamasa da kâğıda kaleme,  yine de kafada dizilir kelimeler yan yana. O anda yakalanmaz, belki mürekkeple kağıda bağlanmaz ama, bu yazılmadığı anlamına gelmez. Yazmak nefes almaktır. O olmadan boğulur insan.

Nice kelimeler, cümleler, usulca kapanan göz kapakları arasında kurban gitti rüya senaryolarına. Tek kişilikti rüyalar, paylaşılamayanlardan. Oysa kâğıt kalem yastığın ucunda hazıroldaydı. En güzel cümleler uyku aralığında dizildi. Ne yazık ki rüya perisi hiçbir zaman izin vermedi. Sabah oldu, gün doğdu, rüyalarda bitti, güzelim cümlelerde gitti. Geriye sadece ruhtaki hafiflik kaldı. Bu da yetti de arttı.

Her bilen öğretemez, her öğreten bilemez. Bilgi ile öğretmek herkeste bir araya gelmez. Gelenin önüne de kimse geçemez. Biz bilenlerden değiliz, öğretenlerden hiç değiliz. Biz anca öğrenenlerdeniz. Öğrenmeyi deneyenlerden. Denemelerini paylaşanlardan.

Zar zor kurduğumuz cümleleri dizeriz yan yana, sessizce koyarız rafa. Beğenen alır, bakar, okur, yazar. Beğenmeyene de gönülden selam ola.

Daha acemiyiz kurmakta ama sofra bizim sofra. Severiz misafiri, biliriz ki bereketidir ekmeğin. Bilmeyiz kimler gelir gider, kimler paylaşır cümleleri. Tek bilinen bir kimsenin aldığı tadın diğerine uymadığıdır. Kimi’nin acısı, kimi’nin tatsızı, anlamsızı.

“Anlam” kırk kenarlı ayna. Her bakan farklı yanda. Yansıyan tek noktada ama herkese bambaşka. Biz iyi biliriz ki ayna hep aldatmaca. Ne kadar inanmasan da tatlı geliyor insana.

Anlatmaya çalıştığımızın aynası kaç kenarlı bilinmez. Kim ne görür ne göremez o hele hiç bilinmez.  Tek bilinen herkesin kendine lazım olanı gördüğü, sevmediğine lazım olsa da kör olduğudur.

Sessizlikte ve huzurda kocaman bir boşluk olur. Yaşamda her şey zıddıyla var olur.  Kargaşanın olmadığı yerde sessizliğin anlamı kaybolur. Kelimeler ise gürültüyle de huzur buldurur. Bir ters bir düz yaşanan hayata motif olur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Hayata Bir Ters, Bir Düz” için bir yorum

  1. Bir Garip deyyanım
    Ne çalar, ne söylerim
    Elimde de yokki sazım
    Ne kuşların kanadından çaldığım andır sözlerim ne de yağmurun damlasından
    Anca bir kalemim, bir defterim
    Hem yazarım, hem okurum
    İsteyen okur, isteyen açar yüreğini dokunur
    Bir tek sözcüklerim,
    Benden size selam olurrrr

    misali…

    Deyyandan; “Dostlar size selam olsun yazısı” olmuş:))))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir