297271_277909402233514_1129839453_n

Neden Kayboldum?

İlk cümlelerdir en zor olanı. O kısmı atlattıktan sonra gerisi, bir fincan kahvelik sohbette. Birbirini uzun zaman görmeyen can dostları için, pek tatlıdır o kahve. Yığılan kelimeler, çakışan zamanların parantez arasında.

Birikmiş konular, duygularla sarılmış ip yumağı. İlk cümleden sonra başlanır ucundan çekmeye. Desenler ilmeklerle dokundukça, yumak döner tozlu yerlerde.

Bizim desenler kelimelerle dokunuyor. Yazmayalı yumak büyüdü. Ben yine bekâr masamda. Karanlığın soğukluğu, kahve dumanımla ısınıyor. Yakışır şimdi bu kahveye güzel bir dost sohbeti bence.

Lise yıllarımdan beri kişisel gelişim, hızlı okuma, zihin, beynin çalışma sistemi, hafıza eğitimi gibi konulara meraklıydım.  Uzun süre de yoğun olarak bu konularda okudum, kurslara katıldım. En büyük hayallerimden biri de bu konularla ilgili çalışabilmekti. Mesleğimin içinde de ucundan kıyısından kokusu olsa da yine de hiç fırsatım olmadı.

Bu tür konular detaylı olarak herkesin ilgi alanına girmediği için çoğu zaman paylaşımlarda kendimi yalnız hissederdim. Hep merak ederdim acaba ilerde evleneceğim kişinin bunlara bakış açısı ne olur diye.

Hayat yine bana sürpriz yaptı aşık olduğum adam hafıza gelişimi konusunda uzman çıktı.

İlgilendiğim zamanlarda Mega hafıza eğitim setlerinin çoğunu almış ve uğraşmıştım. Sonra Hakanın eşyalarının arasında da aynı setleri görünce çok şaşırmıştım. Meğersem o da öğrenciliği zamanında bir süre Mega Hafızada çalışmış. Benim için bu ne büyük bir sürpriz olmuştu.

Evlendikten sonra da yine uzaktan uzağa hafıza ve beyin gelişimi ile ilgili konularla ilgileniyorduk, gelişmeleri takip ediyorduk. Kayra doğduktan sonra tabi bu bende çocuklardaki zihin gelişimi alanına kaydı biraz. Çocuklardaki zihin gelişimi çok daha büyüleyici gelmeye başladı.

Derken biz Mega Hafıza’nın Azerbaycan temsilciliğini almaya karar verdik. Gerekli görüşmeleri yaptık ve ben yoğun bir eğitim dönemi için tekrar Türkiye’ye geldim. Şu anda bu sürecin yarısını tamamladık.

İşte uzun süredir yazamamamın nedeni bu. İşler yoluna girene kadar bir süre paylaşmak istemedim. Sanırım şimdi zamanı geldi artık.

Yoğun bir dönemin içine girdik ve daha da uzun bir süre devam edecek gibi görünüyor. En büyük hayallerimden birinin gerçekleşme süreci içerisindeyim. Bu gerçekten de güzel bir duygu.

Yazmak ise her zaman bunun bir parçası. Çünkü bana nefes aldıran öğrenmek ve paylaşmak. Yazmak ise ikisini bir arada  yapmamı sağlayan en büyük araç.

Küçük bir eğitim merkezi açıyoruz ve şimdilik üç ana grupta çalışacağız. Hızlı okuma, beyni etkin kullanma ve çocuklar için mega aritmetik. Bu konularda ilerde çok daha ayrıntılı şeyler paylaşabiliriz ama benim asıl ifade etmek istediğim şu andaki hissettiklerim.

Bloğumu açarken hep evim gibi hissettim okuyucularımı da misafirlerim. Yeri geldi misafirlerim dostlarım oldu. Zor zamanlarımı da, mutlu dönemlerimi de hep kelimelerle paylaştım. Şimdi de uzun zamandır buluşamadığım bir dostla sohbet havasında, yeni heyecanımı paylaşıyorum.

Burada bunları yazabilmek, çoğu tanımadığım insanla samimi bir şekilde bunları paylaşabilmek en az hayatımdaki yeni heyecanlar kadar güzel bir duygu…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir