
Gözler her şeyi piksel boyutunda görünce dünya birdenbire küp haline geliyor. Parmakların gelişmişliği üst üste dizilen küp sayısıyla orantılı. hayatta alınan ilk keyiflerden biri de yüksek blokların yıkılıp etrafa dağılmasıyla ilgili. Çocuklar en masumundan el...

Madem yalanla gerçeği ayırt edemiyoruz o zaman çabanın yönünü değiştirelim. Kendimiz dışında olası gerçeğe ulaşmak yerine, içimizdeki yalanı kendi gerçeğimize çevirelim. Yalnız bunun için önce sağlam bir yalan uydurmak lazım. Zihnimin duvarları o kadar kalınlaşmış...

Havalar serinledi artık sahiller boş. Yılın en sevdiğim zamanı. Deniz ve kum sadece bana ait. Doğru bu havada denize girmek cesaret istiyor ama sonucunda elde ettiğim keyfe değecekse korkunun elinden tutar giderim. Bir şeylerden korkmak...

Geçmişle gelecek arasında bir yerde. Nerede? Şimdi de mi? Değil. Şimdinin yansımasında. Hatta yansımalarında. Asla tek değildir var olan. Yansımalar arasında sıkışmak değişik bir duygudur. Boşluğun içinde hareket edememektir. İnsan sıkışmayı yanlış bilir. Sanır ki...

Sahilde yürürken önüme bir kapı çıktı. Yapısız bir kapıydı. Gözlerimi ovuşturdum tekrar baktım etrafında duvar yok. Kafamı eğdim arkasına baktım sahil devam ediyor. Kendi kendime bir yandan şaşırdım diğer yandan komik geldi. Hiçbir yere açılmayan...

Ortalık yine çok dağınık. Çocukluk bir yerde, gençlik diğer köşede gezinip duruyorlar. Topla, temizle, düzenle çok zaman alıyor. Gelen giden oluyor ne yapacağımı şaşırıyorum. Bulduğumu bir yere tıkıştırıyorum, sonra da orada unutuyorum. Olmadık zamanlarda önüme...

Sessizlik zihnimin anahtarı. Kilidin sesiyle açılan dünyaya adım atıyorum. Girdiğim alanda düşünceler serbest dolaşıyor. Resimler, kelimeler, sesler ve denizanasına benzeyen garip şeyler. Tahminimce hisler. Ama neden böyle renksiz ve şekilsizler? Kimi bir araya gelmeye çalışıyor,...

Ben çoğunlukla dengeye niyet ederim. Denge, kıymetli bir kelime. Kendi lügatımda derin bir anlam atfettiğim doğrudur. Bu nedenle de hayatımda rutin dışında herhangi bir şey yaşadığımda ilk baktığım yer orasıdır. Biz yaşarken hep bir şeyleri...

Başlangıçlar hep zor sanılır ama bence istikrar çok daha zordur. Herhangi bir işin devamını ve sonunu getirebilme becerisi. Gerçi son denen bir şey var mı bilemem çünkü her daim dönüşüm olduğu için bu dünyada herhangi...

Kitapları seven insanların ortak meraklarından biri hızlı okumanın ne kadar mümkün olduğudur. Kısıtlı zaman içerisinde okumak istediğimiz çok fazla kitap var ve bu büyük bir problem olarak zihnimizin bir köşesini hep meşgul ediyor. Verimli okuma...

Kurgu’nun temel kökeni insanın varlığını anlamlandırma çabasından geliyor. Kendini bildi bileli “Ben kimim? Nereden geliyorum? Nereye gidiyorum?” gibi temel güdüsel soruların cevaplarını arıyor. Asıl keyif aldığı ise arama eyleminin kendisi. Bu yolculukta bulduğu malzemeleri kendince...

Şu düşünceler az sessiz olsa, bu kadar gürültü yapmasalar dinleyeceğim de olmuyor. Başıma ne geldiyse dinlemeyi beceremediğimden geldi. İstemediğimden de değil hani nasıl yapacağımı bilemediğimden. Mesela en çok kafama takılan şeylerden birisi bu dinleme işi...